دل نوشته های یک طلبه

۵ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «حوزه» ثبت شده است

عمامه

عمامه، بوی رسول الله را اگر بدهد، نگاهش هم که کنی، عبادت است.

و اگر به من باشد، می گویم می شود به این عمامه دخیل بست و از آن تبرّک جست!

که «عمامه» به نام رسول الله، عمامه است... وگرنه، چه بسیار "معاویه" ها و "مأمون" هایی که عمامه بر سر می گذاشتند، آن هم در نهایت زیبایی و شیکّی!!... والّا!

عمامه، بوی رسول الله را اگر ندهد، با پشیزی هم برابر نیست!

آنجا که امام عارفان و زینت عابدان، به منبری که در مجلس یزید، بر آن «علی» را لعن و «حسین» را طعن می کنند، خطاب می کند: «تخته پاره ها...»، پس عمامه ای که حقش ادا نشود، چیزی جز چند متر پارچه ی بی ارزش نخواهد بود... والّا!! 

روحانی اگر نشود به او گفت «علیه السلام»، لااقل باید بشود به او گفت «رضی الله عنه»! و آنهایی که «علیه السلام» و «رضی الله عنه» نیستند، حسابشان باشد با کرام الکاتبین.

البته اول، حساب شان باشد با آدم هایی که حجّت بی چون و چرایشان در گفتوگو با تو اینست: « قسم به عمامه ی رسول الله که رو سر شماس...» و «قسم به منبر رسول الله که روش روضه می خونین...» که از عهده ی جواب این آدم ها اگر برآمدند، تازه برسند خدمت کرام الکاتبین! 

سلام بر روحانی هایی که نگاهشان به عبا و عمامه، مثل لباس سفید احرام است و وقتی عمامه بر سر می گذارند و عبا بر دوش می کشند، اگر احساس مُحرم شدن نکنند، از خودشان می پرسند: "هی! پس واسه چی داری اینو می پوشی وقتی با کت و شلوار فرقی برایت نمی کند!"

سلام بر روحانی هایی که هر روز وقتی می خواهند عمامه بر سر بگذارند و عبا بر دوش بشکند و از خانه بزنند بیرون، انگار می کنند که عمامه ی خونین و خاک آلود سیدالشهداء را از طف تفتیده ی نینوا برداشته اند و بر سر گذاشته اند نه عمامه ی خودشان را!

سلام بر روحانی هایی که عمامه ی خاک و خون آلود سیدالشهداء را قدر و حرمت می شناسند!

سلام بر روحانی هایی که از فرط "روحانی بودن"، از کنارشان که رد می شوی، زلالی شان به تو هم سرایت می کند! و وقتی نگاه شان می کنی یک عالمه اتفاق های خوب توی دلت می افتد...

سلام بر روحانی هایی که حتی بعدِ هزار و سیصد سال، می شود بهشان گفت: «شاگردان امام صادق»!

۳۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
الاحقر العبد

اول وقت ادا یا وقت فضیلت ؟ مسئله این است !

سلام
چند وقت پیش بود داشتم توی اینترنت بین وبلاگ های بروبکس و سایت های توپ(البته مذهبی یکم فوتبالی) قل میخوردم که ییهو تو یکی از همین سایت ها یه جمله نظرمو جلب کرد :


خلاصه کلی روش فکر کردم بازم به جایی نرسیدم ، تا این که رفتم سراغ آچار فرانسه همون گوگولی خودمون ، یه سرچ توپ برای اوقات فضیلت نماز های یومیه زدمو کلی مطلب توپ به تورم افتاد  ، حالا بخون کی نخون ، وقتی از خوندن مطالب فارغ شدم ، از یه طرف کلی دپرس شدم که بابا عمری نماز اول وقت رو اشتباه گرفتی از یه طرف دیگه کلی حالی به حولی شدم که نمردیم بالاخره وقت فضیلت نماز رو گرفتیم !
خلاصه تحقیقاتم در مورد اوقات فضیلت نماز های یومیه رو تو ادامه مطلب براتون گذاشتم .
و من الله توفیق .
---------------------
برخی از دوستان عزیز مطلب رو اشتباه گرفتن ، یعنی برخی شبهات در مورد نمازهای گذشته برایشان به وجود آمده که برای من هم پیش اومده بود ، اولا که جدا خانی نماز ها از یه طرف مستحبه نه واجب ، تاکید میکنم مستحب ! ثانیا از طرف دیگر روایاتی داریم که عقب یا جلو خواندن نماز از وقت فضیلت بدون عذر مذمت شده ، خلاصه سر یه دو راهی گیر کرده بودم که توی سایت askquran جوابم رو پیدا کردم و فکر می کنم این جواب به درد شما هم بخورد :

۱۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
الاحقر العبد

چرا طلبگی ... ؟


طلبه سربازی است بی نام، و داعیه داری است بی ادعا! که برای از غیبت به در آوردن مردمان و ظهور منجی آخر الزمان، وظیفه گران خویش بر دوش می کشد؛ و بنا به وظیفه ای که آن امام همام بر عهده او نهاده رهایی بخش خلق خدا از منجلاب معاصی و ره نمایی آنان به سمت رهایی و پای نهادن در وادی قرب الهی و ناجی آن ها از  آتش خشم الهی می باشد ...

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
الاحقر العبد

رهنمودهای آیت الله بهجت (ره) به جوانان (نامه های هدایت)

رهنمودهای آیت الله بهجت (ره) به جوانان







نوجوانها و جوانها باید ملتفت باشند که همچنانی که خودشان در این سن هستند و روز به روز 
به سن بالا می روند، علم و ایمانشان هم باید همین جور باشد، مطابق این باشد، معلوماتشان،
 از همان کلاس اول علوم دینیه، به بالا برود، ایمانشان ملازم با همین علمشان باشد.
۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
الاحقر العبد

چرا تواب ؟

این اسم الهی امید را در زندگی تجدید می کند و این دعوت برای همه انسانهاست، آن اسم تواب خداوند است توبه کنیم تا آزاد شویم .

واما معنای این اسم: توبه یعنی بازگشت خدای تواب هر کسی که به سوی او مراجعه کند می پذیرد و ردش نمی کند و می فرماید:

 "وهوالذی یقبل التوبه عن عباده....."

"تنها خداست که توبه را از بندگانش می پذیرد و گناهان را می بخشد...."

این آیه بسیار زیباست زیرا ممکن است تو از انسانی عذرخواهی کنی اما عذرت را نپذیرد یا تو از عذر خواستن به خاطر عدم قبول آن بترسی اما الله تعالی کلمه قبول را در کنار توبه در قرآن آورده است و به ما می فهماند که هیچگاه در تنگنا نمی افتیم و توبه ما قبول خواهد شد: 

"غافر الذنب وقابل التواب...."

" خداوندی که بخشنده گناه و پذیرنده توبه است"

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
الاحقر العبد